تصویرعشق من

دستتو بذار جلوی بینی و دهنت!

.

نمی تونی نفس بکشی؟

.

تحمل کن!

.

یک کم دیگه هم تحمل کن!

.

بازم طاقت بیار!

.

تو می تونی. من مطمئنم!

.

نمی تونی؟!

.

خب دیگه بسه!

.

 

نمی خوایی بمیری که؟! حالا دستتو از جلوی بینی و دهنت بردار. یه نفس عمیق

 بکش! اما می دونی هر چقدرم از این نفس های عمیق بکشی بازم نیاز داری؟ بازم

باید نفس بکشی! چون تو هیچوقت از نفس کشیدن پر نمی شی!

 

 

اما اگه یادت به چند لحظه پیشت بیفته! یادت میاد که از نفس نکشیدن پر شده بودی!

درست می گم؟! واقعاْ پر شده بودی. انگار پر از نیاز بودی! نه؟!

 

 

منم وقتی دلتنگ می شم به جای اینکه خالی بشم پر می شم. پر از دلتنگی!

 درست مثل همون لحظه ای که نفس کم آورده بودم ولی پر بودم! پر از نیاز. وقتی که

 دلتنگ می شم از نیاز تو رو داشتن پر می شم. اما از با تو بودن خالی! و تو مثل نفس که هیچوقت آدم رو پر نمی کنه میمونی. مثل همونی! وقتی نیستی انگار یکی راه نفسم رو بسته!

آره وقتی ندارمت، تو رو کم میارم. مثل نفس. و بعد از ظهرِ ماه همون لحظه ای که

 می خوام تو رو نفس بکشم می رسه. همون لحظه ای که دستم رو از جلوی بینیم

 بر میدارم تا یه نفس عمیق بکشم و دوباره جون بگیرم. تا تموم سلولهام از تو پر بشن

و از نیاز خالی!

 

امّا می دونی! هر چقدرم نفس بکشم، بازم پر نمی شم. و تا همون لحظه ای که می

میرم به نفس کشیدن محتاجم.  

به خاطر همینه که می گم تو برام مثل نفس می مونی!

شایدم برعکس...

نفس مثل تو می مونه!

 

به كودكي گفتند :عشق چيست؟
گفت : بازي

 

به نوجواني گفتند : عشق چيست؟
گفت : رفيق بازي

 

به جواني گفتند : عشق چيست؟
گفت : پول و ثروت

 

به پيرمردي گفتند : عشق چيست؟
گفت :عمر

 

به گل گفتم: عشق چيست؟
گفت : از من خوشبو تره

 

به پروانه گفتم: عشق چيست؟
گفت :از من زيبا تره

 

به خورشيد گفتم عشق چيست؟
گفت: از من سوزنده تره

 

به عاشقي گفتند : عشق چيست؟
چيزي نگفت آهي كشيد و سخت گريست

 

      

عشق نمي پرسه که تو کي هستي؟ 

 عشق فقط ميگه تو مال مني...

عشق نمي پرسه که اهل کجايي ؟

   فقط ميگه تو قلب من زندگي مي کني...  

 عشق نمي پرسه که چي کار مي کني؟

  فقط ميگه باعث ميشي قلب من به ضربان بيفته...

عشق نمي پرسه چرا دور هستي؟

     فقط ميگه هميشه با مني...

 عشق نمي پرسه که دوستم داري؟

       فقط ميگه دوستت دارم...

 

 

 

 

من می روم اما به او بگویید دوستش دارم،

        به او که تنش بوی گلهای سرخ را میدهد،

                    به او که با جادوی کلامش زیباترین لغات را شناختم،

                                   به او که لحن صدایش دلپذیرترین آهنگ است،

 به او که نگاهش به گرمییه آفتاب و لبانش به سرخیه شقایق ودلش به زلالییه باران است،

             به او که برای من مینویسد،

                 مینویسد از باران، از شبنم، از گرمای عشق و ...

 من می روم اما به او بگویید دوستش دارم ،

           به او که قلبش به وسعت دریاییست که قایق کوچک دل من درآن  غرق شده،

                                 به او که مرا از این زمین خاکی به سرزمین نورو شعرو ترانه برد،

و چشمهایم را به دنیایی پر از زیبایی باز کرد.

من می روم اما به او بگویید دوستش دارم،

                    به او که صدای پایش را میشنوم،

                                    به او که لحن کلامش را میشناسم، 

                                                    به او که عمق نگاهش را میفهمم،

                                                                      به او که .....

من می روم اما به او بگویید دوستش دارم،

                     به او که گل همیشه بهارمن است،

                                  به او که قشنگترین بهانه برای بودن من است

                                                        وبه او که عشق جاودانه من است......